طراحی وب سایت

تقریبا همه ما شرکت بزرگ sun microsystems را به خاطر 2 محصول مشهور و توانمندش یعنی زبان برنامه نویسی جاوا (java) و سیستم عامل سولاریس (solaris) بخوبی می شناسیم. زبان جاوا زبانی بسیار قدرتمند است که پروژه طراحی آن از سال 1991 آغاز و در سال 1995 به طور رسمی به دنیای رایانه عرضه شد. با این که این زبان از جمله زبان های قدیمی به شمار می رود، اما نسبت به زبان هایی چون بیسیک و++ c جدیدتر است. پروژه تحقیقاتی این زبان green نام داشت. نویسنده اصلی آن شخصی به نام james gosling بود که ابتدا این زبان را oak نامید که در لغت به معنای بلوط است، اما به دلیل برخی مشکلات، از فهرستی از نام های تصادفی، جاوا برای این زبان برگزیده شد. این پروژه در شرف لغو شدن بود؛ اما با افزایش توانایی های آن بالاخره به طور رسمی به دنیا معرفی شد. نگاه کلی جاوا زبانی شیءگرا و شبیه زبان++ c است. زیرا در ابتدای طراحی آن، هدف آن بود که زبانی شبیه++ c با قابلیت های متفاوت عرضه شود. این زبان مدل شیء گرایی آسان تری داشته و از این جنبه فراگیری آن از++ c ساده تر، اما قابلیت های سطح پایین و نزدیک به زبان سخت افزار در آن کمتر است. در بسیاری از زبان های برنامه نویسی، مدیریت حافظه به عهده برنامه نویس است، اما یکی از قابلیت های اصلی جاوا آن است که مدیریت حافظه در آن به صورت خودکار انجام می شود. یکی از بزرگ ترین خصوصیات زبان جاوا آن است که با وجود کامپایلری بودن، وابسته به سیستم عامل خاصی نیست و قابلیت اجرا روی هر رایانه با هر سیستم عاملی را دارد. در واقع کامپایلر جاوا، کدهای برنامه را مستقیما به زبان ماشین حقیقی تبدیل نمی کند، بلکه آن را به یک زبان میانی تبدیل می کند که در واقع زبان یک ماشین مجازی به نام (java virtual machine)jvm است. این ماشین مجازی روی هر رایانه با هر سیستم عاملی که نصب باشد، قابلیت اجرای برنامه های جاوا را خواهد داشت. جاوا برای نوشتن انواع برنامه ها مناسب بوده و ضریب اطمینان عملکرد برنامه های نوشته شده با آن بسیار بالاست. می توان از جاوا به عنوان یک زبان مطرح دنیا نام برد که هم می توان با آن نرم افزارهای کاربردی معمولی در مقیاس کوچک نوشت، هم پروژه های بزرگ و سنگین سازمانی انجام داد، هم از توانایی آن در برنامه های تحت وب بهره گرفت و هم از آن برای نوشتن برنامه برای سطح وسیعی از دستگاه ها و تجهیزات همراه از قبیل تلفن های همراه، pockatpc و... استفاده کرد. اپلت اپلت (applet) به یک بخش نرم افزاری گفته می شود که می تواند در متن برنامه دیگر قرار گرفته و اجرا شود applet . به معنی برنامه کوچک بوده، در اصل ترکیبی از دو کلمهapplication وlet استlet . در انگلیسی پسوندی است که برای «کوچک» به کار می رود (همانند پسوند «چه» در باغچه در اتصال به کلمه باغ) . اپلت ها امکانات فراوانی برای نوشتن برنامه های تحت وب در اختیار برنامه نویسان قرار می دهند. این خصوصیتی است که جاوا را از بسیاری از زبان های برنامه نویسی متمایز می سازد.البته برخلاف جاوا اسکریپت که برای اجرا نیاز به هیچ نوع نرم افزار اضافه نداشت، برنامه های تحت وبی که با استفاده از اپلت های جاوا نوشته شده اند نیاز به ماشین مجازی جاوا نرم افزار (jvm) دارند و بدون آن قادر به اجرا نیستند. (اگر به خاطر داشته باشید پیش از این گفته بودیم که جاوا و جاوا اسکریپت دو زبان کاملا متفاوت عرضه شده از دو شرکت مختلف هستند و تنها از نظر نام و تا حدودی شکل ظاهری کدها شبیه به یکدیگرند) اپلت ها شبیه فناوری اکتیوایکس (activex) شرکت مایکروسافت هستند و برنامه نویس را قادر می سازند تا امکانات جدیدی به مرورگر کاربر اضافه کند. البته اپلت ها به دلیل آن که در محیطی تحت عنوان sand box اجرا می شوند امنیت دارند اما اکتیوایکس چنین امنیتی ندارد.همان طور که قبلا نیز اشاره کردیم سرویس دهنده وب از طریق دستوراتhtml که در صفحات وب وجود دارد، تعامل بین سرویس دهنده و کاربر را کنترل می کند. این کار در سایت هایی که مشتریان زیادی دارد، سرویس دهنده وب را دچار مشکل می کند. بهتر است کنترل توسط مرورگر انجام شود و سرویس دهنده نقش پشتیبان را داشته باشد. ضمنا رایانه کاربران معمولا بیکار است و منتظر پاسخگویی سرویس دهنده می ماند. یک روش حل این مساله آن است که بعضی از تعامل های سرویس دهنده در محیط مرورگر انجام شود. به جای انتقال داده های html به سرویس دهنده، سرویس دهنده می تواند یک برنامه کوچک را به مرورگر بفرستد و برنامه کاربردی را در ماشین مجازی اجرا کند. به این ترتیب حجم اطلاعاتی که باید از سرویس دهنده به مرورگر ارسال شود، کاهش می یابد. سرعت و کارایی سرعت پایین برنامه های جاوا در محیط اجرایشان ملاک خوبی برای کارایی آن نیست، زیرا در محیط وب کندی بیشتر به علت شبکه است و در گام نخست باید سربار شبکه را از روی برنامه ها برداشت، وگرنه در برنامه های کاربردی بهینه سازی های بسیاری به وجود آمده است که موجب شده در آخرین آزمون کارایی، یک برنامه جاوا از 8/0 تا 3/1 همان برنامه در++ c سرعت داشته باشد که 3/1 مربوط به بخش واسط کاربری (gui) و سرعت 8/0 آن مربوط به تخلیه حافظه(garbage collection) می شده است و تاکنون هیچ الگوریتمی نتوانسته است در سرعت از الگوریتم تخلیه حافظه جاوا پیشی بگیرد.ضمنا ثابت شده است که تجربه برنامه نویسی که برنامه ای را می نویسد از انتخاب زبانی که برنامه با آن نوشته می شود تاثیر بیشتری در کارایی دارد و این بدان معناست که کارایی یک برنامه را برنامه نویس و روش های به کار رفته در برنامه وی مشخص می کند و نه زبانی که با آن برنامه می نویسد. حذف اشاره گرها در جاوا به دلیل مشکلاتی بوده است که آنها در طول تاریخ استفاده شان به وجود آورده اند. اگرچه این موارد در برنامه های سیستمی لازم به نظر می رسد اما در محیط های تحت وب که بستر اصلی جاوا است می توانند اثراتی به مراتب شدیدتر نسبت به آنچه در برنامه های سیستمی دارند داشته باشند و باعث می شود که توجه برنامه نویسان از مسائلی چون کارایی، قابلیت اطمینان و مقیاس پذیری برنامه به تنظیم اشاره گرها معطوف شود. مقایسه با++ c در زبانی مانند++ c مفهومی به نام وراثت چندگانه وجود دارد که باعث ایجاد مشکلاتی اساسی می شد که اکثر برنامه نویسان++ c از آن دوری می کرده و می کنند. ولی قابلیت چندریختی (polymerphism) یک کلاس از لحاظ شیء گرایی بسیار مهم بوده و بنابراین توجیهی برای وجود وراثت چندگانه را فراهم می کرد.در جاوا با وارد شدن مفهومی به نام interface ، دیگر نیازی به وجود وراثت چندگانه احساس نشد و این مفهوم از زبان جاوا حذف شد. در حال حاضر طراحان برنامه ها حتی به این نتیجه رسیده اند که وراثت معمولی هم باعث ایجاد مشکل بوده و تا آنجایی که می شود باید از مفهومی به نام ترکیب (composition) استفاده کرد. ضعف جاوا مهم ترین اشکالی که برنامه نویسان سایر زبان ها به جاوا می گیرند سرعت اجرایی بسیار پایین آن است. یک برنامه جاوا به صورت بایت کد (byte code) است که کد زبان ماشین مجازی است و باید در آن محیط اجرا شود. به همین دلیل سرعت اجرای پایینی در مقابل زبان هایی چون++ c دارد. به عنوان مثال ممکن است یک برنامه به زبان++ cبه طور متوسط تا 10 برابر سریع تر از برنامه مشابه جاوا اجرا شود.جاوا برخلاف شی ءگرا بودن، در بخشی از قسمت ها برای ایجاد انعطاف بیشتر، برخی از اصول شیء گرایی را نادیده گرفته است که می توان آن را نیز از نقاط ضعفش برشمرد.همان طور که پیش از این نیز اشاره کردیم، زبان جاوا نسبت به++ c ساده تر است و به همین دلیل آموزش دادن و آموختن آن نیز راحت تر است که البته به دلیل به وجود آمدن این سادگی ها بسیاری از نقاط قوتی که در++ c وجود داشته اند در جاوا حذف شده اند که مهم ترین آن مفهوم اشاره گر (pointer) است که به آن اشاره کردیم. ضمنا با توجه به این که جاوا زبانی مستقل از سیستم عامل است، استفاده از توابع api سیستم عامل در آن امکان پذیر نیست.

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 12   آبان   1387  شاخه : برنامه نویسی